Twardość brzeszczotu różni się w zależności od materiału i przeznaczenia. Ogólnie rzecz biorąc, twardość zębów zwykłych brzeszczotów ze stali węglowej wynosi około 45-55 HRC i jest odpowiednia do cięcia drewna lub miękkich metali. Brzeszczoty ze stali wysokowęglowej lub stopowej po hartowaniu i odpuszczaniu mogą osiągnąć twardość zęba 55-60 HRC, zachowując ostrość, a jednocześnie będąc mniej podatnymi na pękanie.
W przypadku brzeszczotów ze stali-szybkiej (HSS) lub z węglikami spiekanymi twardość zębów można dodatkowo zwiększyć, zazwyczaj do HRC 60–65 lub więcej, co nadaje się do cięcia twardych metali, takich jak blachy stalowe i stal nierdzewna. Te brzeszczoty zwykle zachowują niższą twardość na tylnej stronie (HRC 30-40), aby zapewnić wytrzymałość i zapobiec pękaniu podczas cięcia.
W brzeszczotie zastosowano konstrukcję „twarde zęby i mocny tył”, co oznacza nierównomierny rozkład twardości odpowiadający rzeczywistym wymaganiom cięcia: wysoka twardość wierzchołka zęba zapewnia odporność na zużycie, a ogólna wytrzymałość brzeszczotu zapewnia odporność na pękanie. Twardość brzeszczotów wykonanych z różnych materiałów i do różnych zastosowań można regulować poprzez obróbkę cieplną lub procesy wzmacniania powierzchni.
